We hadden zoveel mogelijkheden. zulke verwachtingen.
Maar we verspilden onze gaven... onze intelligentie.
Ons blind vertrouwen in technologie
leidde ons slechts sneller naar onze ondergang.
Onze wereld loopt ten einde...
maar het leven moet doorgaan.
Wacht, ik ben een vriend.
Ja, ik hoopte altijd al...
Er is zoveel over nagedacht...
De details...uitgesneden hout.
Gegoten koper.
Je kunt niet praten?
Kom mee.
Hier. Stop!
Sommige dingen in deze wereld...
kun je beter laten liggen waar ze zijn.
Maar als je weet waarnaar je moet kijken...
Zitten deze ruïnes vol rijkdommen.
Wacht, wacht.
Bijna klaar.
Vriend...vriend?
Vriend. - Vriend.
Wat is dit?
Je hebt het gevonden.
Hij..., hij tekende dit altijd.
Zijn wij alleen?
Nee, nee...
Ga.
Verstop je in het blik. Vooruit.
Waarom maak je niet af, waaraan je begon...
met mij.
Nee, nee, nee. Nee.
Het is in orde.
Ik ga je geen pijn doen.
Je bent nu veilig.
Waar ben ik?
Bij ons. Ik had nooit verwacht nog een andere te zien.
Alsjeblieft...dat moet kunnen.
Als Twee, hier was geweest, had hij beter werk verricht.
Waar zou hij heen zijn? - Ik was bij hem.
Twee? Waar? Daarbuiten?
Wat deed hij...? - Verberg je voor mij geheimen?
Ik stond op het punt, om het u te vertellen.
Wat is dit?
Ik vond hem, in de ledigheid.
Wat deed je daar?
Je weet dat het Beest daar is.
Hoe vaak heb ik je dat al gezegd?
Het Beest? Die nam Twee, mee. Als we snel zijn, kunnen we hem redden.
Pakte het Beest hem? Dat is het einde.
Maar hij leefde nog.
Nee! We hebben regels!
Onze nieuwe gast lijkt verward.
Misschien kan ik je helpen wat duidelijkheid te krijgen.
Heeft hij hem niet vermoord? - Stil!
Vasthouden.
Toen wij in deze wereld ontwaakten...
Was er chaos.
Mensen en machines vielen elkaar aan met vuur en metaal.
Ik vond anderen.
Daarginds is een doorgang.
Volg mij.
Het gas... doodde alles.
Ik leidde ons hierheen...
naar een toevluchtsoord.
En hier hebben we gewacht tot de oorlog afgelopen was.
Langzaam werd de wereld stil.
Het enige dat nu nog overblijft...
is het Beest.
Dus hielden we ons verborgen...
en wachtten tot het... in slaap viel.
Maar waar kwam het vandaan? Waarom jaagt het op ons?
Zulke vragen zijn zinloos.
Wij moeten ons beschermen. Onszelf niet in gevaar brengen.
Teveel van ons zijn al omgekomen.
Maar hij is niet omgekomen.
Waarom luistert u niet naar mij? - Twee, koos zijn eigen weg!
Ik stel voor dat jij niet dezelfde fout begaat.
Ga naar de wachttoren...
en neem onze gast mee.
Dit was het eerste dat we samen bouwden.
We kunnen hem nog achterna? - Wij?
Maar hij kan daar overal zijn.
Daarheen nam hij hem mee.
Naar die drie hoge vormen.
O, nee! We kunnen niet daarheen.
We hebben regels.
Waarom luister je naar Eén? - Een groep moet een leider hebben.
Maar wat, als hij zich vergist?
Kom met mij mee.
Ik kan het niet alleen.
Ik...
Ik...ik kan het niet.
Maar...
Zou hij niet voor jou gekomen zijn?
Wacht.
We zullen een plattegrond nodig hebben.
Eigenlijk vind ik het niet erg om één oog te hebben.
Is voor mij makkelijker. Hoef ik me maar op één ding tegelijk te concentreren.
Waarom was hij hierbuiten in zijn eentje?
Waar is deze tunnel? - Weet ik niet.
Wacht!
We zouden terug moeten gaan.
Gaat niet.
Het Beest.
Het is te donker.
We kunnen dat gebruiken.
Wacht.
Twee, zou onder de indruk zijn.
We zullen hem vinden.
Jij bent net als hij. Je vergeet je te herinneren om bang te zijn.
Mag ik hier wachten?
Waarom zou hij hem hierheen brengen?
Twee!
Ik wist dat je zou komen.
Ik dacht...?
Smerig ding.
Zeven? - Ik kan het niet geloven.
Je bent teruggekomen. - Ik ben nooit weggegaan.
Jij hebt eindelijk besloten om mee te vechten.
Dit heb je laten vallen.
Waar heb jij je verstopt?
Roestige, opgewonden, bijeengeraapte, glimmende, hoop schroot.
Het is je gelukt, vriend.
Ik had nooit gedacht...
Wacht. Wat ben je aan het doen?
Je weet niet eens wat het is.
Nee! Twee!
Springen!
Opschieten, snel!
Waar wacht je op?
Blijven lopen.
Kom!
We hadden niet moeten komen. Waarom? Waarom deed je dat?
Ik wist het niet. Het spijt me.
Waar dacht je aan?
Wat gaat het doen?
Ik weet waar we de antwoorden kunnen vinden.
Is dit waar het op leek?
Bij elkaar blijven.
Waren jullie hier al de hele tijd?
Een tweeling.
Ze hebben zich hier verstopt, verloren in het verleden.
Op zoek naar antwoorden.
Ze catalogiseren.
We hebben jullie hulp nodig.
Wij...hebben iets ontwaakt. - Nee, ik deed dat.
Iets vreselijks.
Dat is hem!
VERBAZINGWEKKENDE NIEUWE UITVINDING
Vooraanstaande Wetenschapper Ontwerpt "Brein"
Vandaag presenteerde de Kanselier de nieuwste vooruitgang
van technologisch kunnen aan het publiek.
Kameraden!
Vandaag begint een nieuw tijdperk.
Laten we deze nieuwe technologie aanbidden.
Welkom in het tijdperk van 'De Machine'.
Hij zal nieuwe machines bouwen naar zijn evenbeeld.
Vredelievende machines.
Op weg naar een glorieus nieuwe tijdperk...
vol rijkdom en voorspoed voor de staat.
OORLOG AFGEKONDIGD!
MACHINES KEREN ZICH TEGEN ONS!
WETENSCHAPPER STAATSVIJAND Kanselier Klaagt Machine-Uitvinder aan
Wetenschap heeft haar boosaardige ogen tegen ons gekeerd.
Burgers van onze machtige staat...
Sluit u aan om de ijzeren vuist van de machine terug te drijven.
Maar het ding dat hem wakker maakte... was rond en...
gegraveerd met vreemde vormen.
De vormen kwamen overeen.
Hij paste volmaakt, in de machine.
Hij was er voor gemaakt, denk ik.
Dat is wat Zes, altijd tekende.
Zes?
Twee, verzamelde zijn tekeningen.
Hij bestudeerde ze altijd.
Ik moet ze zien. - Wat?
Teruggaan naar Een?
Zodat hij ons kan opsluiten, terwijl deze nachtmerrie ontwaakt?
Nooit.
Goed dan...goed dan, waar heb ik ze gelaten.
Hier ergens.
Hier. Hier.
Hier zijn ze.
Goed?
Jullie maakten wat wakker?
Dwazen.
Ik heb jullie gewaarschuwd. - Hij heeft jullie gewaarschuwd.
Jullie hebben een onvoorstelbare gruwel wakker gemaakt.
En mag ik vragen of jullie Twee, gered hebben? Natuurlijk niet.
Door deze misstap,
hebben jullie alles in gevaar gebracht waarvoor we gewerkt hebben.
Waarom is Twee, daarheen gestuurd? - Ik stuurde hem. Om te gaan verkennen.
Dat slaat nergens op.
U stuurt niet de oudste om... Luister...
we moeten uitzoeken wat er gaande is.
De Bron...De Bron...
Ga terug...naar de Bron.
Dit is het! Dit is wat de machine wakker maakte.
Wat weet jij hiervan?
Nu ben je niet meer betrouwbaar.
Ik sta niet toe dat jij ons nog langer in gevaar brengt.
Visiteer ze.
Visi...wat? - Analfabeet...
Neem hun bezittingen af.
Wacht!
U bent niets dan een lafaard.
Hoe durf je mij uit te dagen?
Ik, die iedereen al die jaren beschermde.
Sinds jij hier bent, wordt alles uiteengerafeld.
Je bent een vloek! Een dwaas!
Gedreven door zinloze vragen. - En u...bent blind.
Gedreven door angst.
Soms is angst... het gepaste antwoord.
Nee!...
Negen! - Ga!
Blijf doorgaan, ik vind een weg naar beneden.
Kom.
Laat me dat nog eens proberen.
De kabel! Trek eraan!
Pak beet.
Pak de draad.
Je cape...maak hem los.
Dat gaat niet.
Doe het nu!
Het is maar een cape.
Er komen er nog meer, nietwaar?
Ja.
Het is hier niet veilig.
Ga op de uitkijk staan.
Ik zal een veiliger onderkomen zoeken.
Wat? Wat is er? - De Bron.
Dat ding dat de machine wekte.
Ga terug. Ga terug. - Terug waar naar toe?
Duistere wetenschap.
Wat hebben wij aan deze troep? Vergeet het!
U weet iets.
Wat weet u?
Ik weet genoeg om hun antieke kwaad te laten wegrotten.
Kijk wat ze ons nagelaten hebben.
Laat het met rust, zei ik. Maar jij...
altijd maar vragen stellen.
Zoveel zinloze vragen... Doordringend en maar doorgaan.
Zoals Twee, die ook alles wilde weten.
Te veel!
Ik had gelijk. U stuurde hem de dood tegemoet.
Hij was oud, hij was zwak.
Soms moet één iemand opgeofferd worden voor het welzijn van velen.
Lafaard!
Zeven.
Jouw pad leidt ons naar een ramp.
We moeten teruggaan. - Terug? Waarheen?
Naar de eerste kamer, waar ik wakker werd.
Ziet hij niet dat zijn manier alleen moeilijkheden meebrengt...
Wat kan er voor goeds uitkomen?
Ik weet wat we nu nodig hebben. Ik weet wat juist is.
Nee.
Nee, nee, dat kan niet.
Nee, nee!
Vind ze.
Kijk niet in de ogen.
Vijf!
Zeven! - Negen!
We moeten ze achterna. - Wat?
Acht. Wa...waar is Acht? - Dat ding heeft hen.
Het brengt ze terug naar de machine.
Dan is het te laat.
Wacht, wacht, we moeten hier weg.
We moeten een andere veilige plek vinden.
Niet langer verstoppen.
We gaan achter ze aan! Wij allemaal.
Moet ik je herinneren aan de uitkomst van je laatste heldenavontuur?
Dit mag ik hen niet laten overkomen.
Ik ga naar binnen. - Ik ga met je mee.
Nee...ik heb je hier nodig.
Als ik niet terugkom...
vernietig hem dan.
Wacht! Hoe?
Kom op...zeg het maar. Wat is jouw...briljante plan?
We hebben een vol vat nodig.
Hier!
Waar zijn ze? - Het duurt te lang.
We moeten het nu doen! - Nee, ze hebben meer tijd nodig.
Help mij, om hem naar beneden te trekken.
Ze komen. Ze komen eraan! - Help.
Help.
Nee! Nog niet.
Laat los, dwaas. - Vijf!
We komen eraan!
Nu!
Opgeruimd staat netjes.
Het is gebeurd.
Dank je.
De machine, iedereen! De machine! Hij leeft nog!
Nee!
We kunnen niets doen.
Help!
Alsjeblieft! Nee, nee!
Nee!
Nee, niet waar.
Naar de brug!
Nee! Ze zitten opgesloten! Ze zitten binnenin opgesloten.
Zes, kom! Naar de brug!
Nee, stop! Je moet hem niet vernietigen.
Ga weg, Zes!
Je moet hem niet vernietigen. Vernietig hem niet.
Ze zitten gevangen, ze zitten gevangen!
Ze zitten binnenin, ze zitten binnenin!
Kom.
Ga terug naar de eerste kamer!
Hij zal hem jullie tonen. De Bron!
We moeten hem vernietigen. - Nee, dat gaat niet.
Hoorde u hem niet? Ze zitten binnenin vast.
We kunnen ze nog steeds redden. - Wat?
Hoe? - We moeten de Bron vinden.
Die heeft het antwoorden.
We moeten hem vernietigen. - Maar er is nog een kans.
Onze tijd is op.
Negen...
ze zijn weg.
Jullie hebben het mis.
Negen... - Laat hem gaan.
Gegroet, Negen.
Hij was zo veelbelovend... mijn grote machine.
Het had een instrument voor de vooruitgang moeten zijn.
Voor de schepping...
Dat was de overeenkomst die onze Kanselier niet nakwam.
Maar de fout kwam niet alleen door hem.
De machine was volledig naar mijn intellect geboren.
Waarvan ik nu weet, dat dat niet genoeg was.
Mijn creatie zwalkte hopeloos en was inderdaad gevaarlijk.
Hem onbrak de menselijke ziel
en kon gemakkelijk verdorven worden door hen die hem controleerden.
Daarom heb ik ieder van jullie gemaakt.
Jullie zijn alles dat is overgebleven van de mensheid.
Jullie zijn alle delen van mijn ziel.
Samen zullen jullie en dit apparaat, de toekomst beschermen.
Kijk aandachtig en onthou... wat je ziet.
Vuur!
Nee!
Ik ken nu de waarheid!
De wetenschapper.
Het is de wetenschapper. Hij is de Bron.
Hij gaf ons zijn ziel.
Wij zijn 'hem'.
Laad het kanon
Stop! Je vernietigt de talisman.
Te laat.
Vlug, vlug, kom hierin.
We moeten de talisman boven de machine zien te krijgen.
Hij kan tegen hem gebruikt worden. Laat hem naar mij buigen.
Dat geeft jullie een kans. - Genoeg, Negen, doe dit niet.
Wat als jij het fout hebt? - Ik laat je zien hoe hem te gebruiken.
Het komt in orde.
Dit is de volgorde.
Nee!
Alsjeblieft, we kunnen dit niet zonder jou doen.
Ze stierven allemaal door mij.
Ik ben dit begonnen en nu moet ik het afmaken.
Ze hebben niets voor ons achtergelaten.
Niets.
Waarom moeten wij hun fouten herstellen?
Soms moet iemand opgeofferd worden.
Nee!
Het is je gelukt.
Nee...nietwaar.
Nog niet.
Ze zijn nu vrij.
Wat gebeurt er hierna?
Ik weet het niet precies.
Maar deze wereld is nu de onze.
Zij wordt wat wij ervan maken.
Vertaling en aanpassingen: Jaloxaji [2009]
Respecteer de vertaler: laat zijn naam staan.